مؤاخذه مىكنند ، و اگر با اين پول نخى خريد و جامه‌اش را به آن نخ دوخت نمازش باطل است ، و وقتى سيب خريد مال حرام در شكم او رفته ، وقتى يك سير قند يا يك قرقره از دكّان به خانه فرستاد و در حساب نياورد همين طور عقاب دارد . وقتى علم داريم كه طرف ما شخص معتقدى است البته اطمينان ما در معامله بيشتر است چون علم به علّت مستلزم علم به معلول است . علت امانت و پرهيز كردن از مال مردم چيست ؟ ترس از خدا . تا فهميديم شخص ترس از خدا دارد مىدانيم كه در شراكت خيانت نمىكند . و امّا اگر بالعكس مردى باشد متمدّن شده و فرنگ رفته و ديده باشيم كه به شرع مقيّد نيست و آخرت را موهوم مىداند چه مانعى دارد از خيانت كردن در حالتى كه انسان طبعا مايل به مال مردم است ؟ يقينا بعضى از اين سخن مكدّر مىشوند ولى حقيقت همين است . بخواهيد خانه خود را به شخصى اجاره دهيد يا دختر به كسى بدهيد كه مسلمان صحيح باشد و بخواهد نماز بخواند ، وقتى با او شرط كرديد برف پشت بام را بايد بريزى ، مىداند كه اگر نريخت تفريط كرده و تصرّفش در خانه عدوانى محسوب است ، و مىداند وقتى صاحبش راضى به بودن او در خانه نباشد نمازش باطل است ، و مىداند نبايد مال الاجاره را بخورد و حاشا كند ، و در آن خانه شراب نمىخورد و آلت لهو استعمال نمىكند ، و اجير و نوكر مسلمان مىداند در مالى كه زير دست اوست اگر خيانتى كند خداوند براى او آتش مهيّا كرده ، و مردى كه دخترى مىگيرد مىداند نفقه و كسوهء زن بر عهده شوهر است و عضل و مشقّت دادن به او حرام است ، و مىداند بايد زن خود را از نامحرم و سينما رفتن و جاهاى بد نگاهدارى كند . اما اگر مردى لاابالى و بىغيرت باشد دست زنش را مىگيرد و باغ ملّى و سينما مىبرد و از نماز و روزه منعش مىكند . وقتى مادر را خراب كرد بچه‌ها هم خراب مىشوند و به اصطلاح متجدّدين فاسد بىدينى تربيت مىشود . اكنون اگر كسى بگويد كه خير ، آن بىدين‌ها و لامذهب‌ها خيلى قولشان محكمتر و رفتارشان بهتر و امينتر از مسلمانها و معتقدين است ؛ مثل اين است كه